Prawa człowieka według Herberta Fensterheima.

Masz prawo do wyrażania siebie, swoich opinii, potrzeb, uczuć - tak długo, dopóki nie ranisz innych.

Masz prawo do wyrażania siebie - nawet jeśli rani to kogoś innego - dopóki twoje intencje nie są agresywne.

Masz prawo do przedstawiania innym swoich próśb - dopóki uznajesz, że oni mają prawo odmówić.

Są sytuacje, w których kwestia praw poszczególnych osób nie jest jasna. Zawsze jednak masz prawo do przedyskutowania tej sytuacji z drugą osobą,

Masz prawo do korzystania ze swoich praw.

Kryzys społeczeństwa europejskiego.

Zmęczenie wzięło górę nad całym naszym starym kontynentem. Ratunkiem dla ważnych problemów gospodarczych, społecznych, ekonomicznych i naukowych trawiących niczym ogień dawny porządek europejskiego świata jest spoglądanie na świat, przez nas - obywateli krajów europejskich, w sposób bardziej utylitarny. Bo już po II Wojnie Światowej wszyscy europejczycy okryli się powojenną żałobą w której do teraz tkwimy. Najwyższy czas aby wydostać się poza ramy standardów które sobie ustanowiliśmy. To czas aby dokonał się przewrót moralny, a wtedy wszystko będzie można odbudować. Odbudować od podstaw, przy wykorzystaniu starogreckiego sposobu myślenia oraz rozwiązywania problemów. Przydatna byłaby chęć ofiarowania największego pożytku największej ilości ludności zamieszkującej nasz kontynent. Europa ciągle żyje historią i to chyba jeden z największych błędów jakie popełniamy. Świat ciągle się rozwija, a my musimy stawiać sobie nowe problemy, a nie rozpamiętywać to co stało się lata i wieki temu. Ameryka oraz Azja ciągle myślą o przyszłości, dzięki czemu zaczęły przewodzić we współczesnym świecie.

Wygląd

To jak coś lub ktoś wygląda jest dla wielu z nas priorytetem. Może i nie ma w tym nic dziwnego, może tak już nasza zwierzęca natura. Wygląd się liczy ale czy do końca powinien? Ostatnio zaciekawiło mnie zjawisko oceny wyglądu innego człowieka, a szczególnie komplementów naszej urody. Właśnie - czy te komplementy dotyczą naprawdę nas? Przecież, nie mamy wpływu na to jak wyglądamy. Może komplementy tak naprawdę nie chwalą nas, lecz stwórcę, naturę. Mamy wpływ tylko na to jak dbamy o ciało które otrzymaliśmy. Więc może zamiast mówić komuś, że jest piękny mądrzej byłoby stwierdzić, że jest zadbany, a byłaby to wtedy naprawdę pochwała tej osoby. Najśmieszniejsze jest w tym wszystkim jest to, że niepochlebne komentarze wobec czyjegoś wyglądu są traktowane jako niepoprawne (bo przecież nie mamy wpływu na wygląd!), ale gdy już pochlebiamy nie jest to takie istotne. 

Schematy

Współczesność oparta jest na schematach, które już dawno temu przestaliśmy zauważać. Modele państwa, prawodawstwo i styl życia, jaki jest teraz propagowany, u swych fundamentów posiada schematyczny sposób rozumowania. Ale czym są tak właściwie te wszechobecne schematy? Ciągle wypełniamy formularze, kładziemy się spać i napawamy nasz organizm energia do następnego dnia, by móc na nowo oddać się fizycznemu i umysłowemu spoczynku. I tak ciągnie się nasza schematyczna egzystencja. Nawet bieg życia stał się rutyną, a reakcje międzyludzkie coraz częściej oparte są na wyuczonych zachowaniach, a nie wewnętrznych, spontanicznych impulsach. Żyjemy tak, jakby ktoś nami kierował, jakaś wewnętrzna siła, która paradoksalnie zamiast budować wiele niszczy. Prosty przykład: moda. Nasze upodobania to wykorzystywanie schematu, który ktoś stworzył i rozpropagował. Patrzę i śmiało stwierdzam, że dotyczy to wszystkich aspektów życia. Ale co by było gdyby nie było reguł, na których wszyscy mogą się opierać?

"Poznaj samego siebie."

Sądzę, że zdefiniowanie samego siebie jest ogromnie trudne, o ile w ogóle możliwe. Czasem nawet wydaje się, że nic nas w życiu nie zaskakuje, a my potrafimy przewidzieć swoje zachowania, żądze i predyspozycje. Jednak zawsze może się coś wydarzyć - może to nawet potencjalnie błahy epizod albo sytuacja zmieniająca nasze życie o sto osiemdziesiąt stopni, a wtedy wszystko co myśleliśmy o samych sobie zostaje zburzone i pogrzebane, a my zaczynamy budować nowy obraz postrzegania samych siebie. Zdarza się również tak, że świat nas definiuje i postrzega w zupełnie inny sposób niż my sami dotąd myśleliśmy.

Już starożytni grecy wiedzieli, że poznanie samego siebie jest tak ważne aby uporządkować swoje życie, stać się ostoją spokoju i być szczęśliwym. Robili oni o wiele więcej, niż my teraz, aby dowiedzieć się kim tak naprawdę są, ale czy zupełne poznanie czegokolwiek jest możliwe? Tak wielu filozofów sądzi, że nie...

Antropocentryczny świat.

Jesteśmy ludźmi zatem w centrum naszych zainteresowań stawiamy samych siebie. Większość zachowań ludzkich dąży do tego, aby polepszyć egzystencje swoją i całej ludności. Nawet jeśli kierujemy jakieś działania w kierunku ochrony innych gatunków, ekosystemów i całej Ziemi, to robimy to, aby my i nasze dzieci mogły podziwiać otaczający świat. Kultura również oparta jest na antropocentryzmie, bo przecież nie jest możliwe, aby kto inny, jak nie człowiek przeczytał i zrozumiał literaturę lub zachwycał się malarstwem. Nauki humanistyczne dobitnie uświadamiają, jak człowiek stawia samego siebie na piedestale różnorodności form życia i bytu, bo one nie zajmują się niczym innym, jak tylko człowiekiem. Jednak również nauki ścisłe, które interesują się całym otaczającym nas światem, to tak naprawdę robią to ze względu na ogromne korzyści, jakie daje człowiekowi wiedza o tym, jak funkcjonuje przyroda. Jesteśmy ludźmi i spoglądamy na rzeczywistość ze swojego punktu widzenia, pewnie nie ma w tym nic złego, a próba bezstronnego stosunku człowieka do natury mogłaby się okazać bardzo trudna lub nawet niemożliwa. To właśnie samoświadomość, która była powodem odejścia człowieka od natury, tworzy antropocentryzm. Teraz już powrót do natury jest niemożliwy.