Antropocentryczny świat.

Jesteśmy ludźmi zatem w centrum naszych zainteresowań stawiamy samych siebie. Większość zachowań ludzkich dąży do tego, aby polepszyć egzystencje swoją i całej ludności. Nawet jeśli kierujemy jakieś działania w kierunku ochrony innych gatunków, ekosystemów i całej Ziemi, to robimy to, aby my i nasze dzieci mogły podziwiać otaczający świat. Kultura również oparta jest na antropocentryzmie, bo przecież nie jest możliwe, aby kto inny, jak nie człowiek przeczytał i zrozumiał literaturę lub zachwycał się malarstwem. Nauki humanistyczne dobitnie uświadamiają, jak człowiek stawia samego siebie na piedestale różnorodności form życia i bytu, bo one nie zajmują się niczym innym, jak tylko człowiekiem. Jednak również nauki ścisłe, które interesują się całym otaczającym nas światem, to tak naprawdę robią to ze względu na ogromne korzyści, jakie daje człowiekowi wiedza o tym, jak funkcjonuje przyroda. Jesteśmy ludźmi i spoglądamy na rzeczywistość ze swojego punktu widzenia, pewnie nie ma w tym nic złego, a próba bezstronnego stosunku człowieka do natury mogłaby się okazać bardzo trudna lub nawet niemożliwa. To właśnie samoświadomość, która była powodem odejścia człowieka od natury, tworzy antropocentryzm. Teraz już powrót do natury jest niemożliwy.